Kod QR
Wpisz treść, a kod pojawi się od razu. Pobierz go jako SVG lub PNG.
Treść
Korekcja błędów
Wyższy poziom znosi więcej brudu i uszkodzeń, ale daje gęstszy kod. M wystarcza do większości zastosowań; H jest dla kodów wiszących na zewnątrz.
- Wersja2
- Moduły25 × 25
- Tolerowane uszkodzenia15%
Biała ramka wokół kodu jest jego częścią i musi zostać. Bez niej czytnik nie odróżni kodu od tła.
Kod powstaje w twojej przeglądarce. Treść nigdzie nie jest wysyłana, co warto wiedzieć, gdy jest nią hasło do Wi-Fi.
Jak to działa
Kod QR to siatka, w której każdy kwadrat, zwany modułem, to jeden bit. Trzy duże kwadraty w rogach to wzorce pozycjonujące, dzięki którym czytnik wie, gdzie jest kod i jak jest obrócony. Dlatego kod QR da się odczytać nawet do góry nogami.
Wersja określa wielkość kodu. Wersja 1 ma 21 modułów na bok, a każda kolejna dodaje cztery moduły na bok, aż do wersji 40, która ma 177. Narzędzie wybiera najmniejszą wersję, która pomieści treść.
Korekcja błędów opiera się na kodach Reeda-Solomona i pozwala odczytać kod nawet wtedy, gdy część jest uszkodzona. Poziom L toleruje siedem procent, M piętnaście, Q dwadzieścia pięć, a H trzydzieści. Ceną jest miejsce zajmowane przez korekcję, więc wyższy poziom daje gęstszy kod przy tej samej treści.
Dlatego na środku kodu można umieścić logo bez psucia go. Na poziomie H można zakryć do trzydziestu procent, ale zapas znika, jeśli kod jest też brudny albo pognieciony.
Biała ramka wokół kodu jest jego częścią. Norma wymaga czterech pustych modułów dookoła, inaczej czytnik nie znajdzie krawędzi. Ramka jest dołączana do obrazu przy pobieraniu.
Tekst jest kodowany w UTF-8, więc ą, ę, ł, ó, ś i ż wyglądają tak, jak powinny. To nie jest oczywiste: wiele generatorów koduje jeden bajt na znak i wtedy ą zamienia się w telefonie w Ä….
Kod powstaje w twojej przeglądarce. Treść nigdzie nie jest wysyłana, co warto wiedzieć, gdy jest nią hasło do Wi-Fi.